Stralen als Jeroen van der Boom

‘Noem me maar gewoon Jeroen van der Boom’

Daan kijkt mij met stralende ogen aan. Ik moet toegeven dat hij zijn best heeft gedaan. De kleding, het haar…het klopt allemaal.

‘Kijk, ik heb zelfs op de poses van Jeroen geoefend!’

Stoer steekt Daan zijn handen in zijn zakken, gaat een tikkeltje nonchalant staan en houdt zijn hoofd schuin opzij. ‘Sprekend!’, zeg ik. En ik beloof hem strakjes aan te kondigen zoals hij dat graag wil.

Ondertussen wordt op het podium druk geoefend. Een groep van 6 meiden met lila shirts en roze boa’s zingt uit volle borst mee met de Hazes versie van ‘Een glimlach van een kind’. Achteraan de groep staat één jongen. Met de boa om zijn nek gedrapeerd staart hij gefascineerd naar boven, naar het schouwspel van het veranderende theaterlicht. Hij wiegt mee met de muziek maar zijn hoofd is ergens anders.’Ja, hij is soms nogal onbereikbaar’, zegt de begeleidster van de groep. Ik kan er alleen maar naar kijken en glimlachen.

Ook in de zaal is het één groot feest. En dan te beseffen dat dit pas de generale repetitie is. Er wordt geklapt, gejuicht, gelachen, gehuild. Niemand houdt zich in. Zowel op als naast het podium. Alles is puur en oprecht. Valse noten deren niet en om de synchroniteit van de danspasjes maakt niemand zich druk. Iedere deelnemer wordt na zijn of haar optreden van het podium onthaald als een echte artiest. De knuffels en handkusjes zijn niet van de lucht. Het is als een grote muzikale groepshug.

‘Soms heb ik er wel een beetje moeite mee hoor’, zegt de moeder van Daan. ‘Ik weet hoe leuk hij het vindt en hoeveel plezier hij eraan beleeft, maar ik kan toch niet ontkennen dat het soms een beetje voelt als aapjes kijken.’

Terwijl op het podium Eva een beetje schuchter en act opvoert compleet in Star Wars pak, kijk ik de moeder van Daan aan. Ik begrijp wat ze bedoelt en kan me voorstellen dat ze de tegenstrijdig herkent. De pijn dat jouw kind niet is zoals alle anderen. De vreugde om te zien hoeveel plezier je kind aan iets beleeft. Maar ook de schaamte. De volle uitbundigheid die wel eens als lachwekkend zou kunnen worden ervaren. Die in de ‘gewone’ wereld ook als lachwekkend zou worden bestempeld. Als belachelijk misschien.

Maar vandaag is niet de gewone wereld. Vandaag is hún wereld. Een wereld vol boa’s, glitters, spotlights en prijzen. Een wereld waarin zij de ster zijn en iedereen winnaar. Een wereld waarin zij binnen de theatermuren de standaard zijn en wij de buitenstaanders. De ‘gewone’ mens die zou willen dat ze ook zo onbegrensd en vol plezier zou durven doen waar ze plezier in heeft. Want als iemand dat kan, dan zijn zij het.

Het zaallicht gaat uit. De podiumlampen gaan aan.
Vandaag is niet gewoon. Vandaag is speciaal.
Vandaag is Daan Jeroen van der Boom.

2016-sepcials-got-talent_30319661714_o

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s