Badkamer-spin

Het was allemaal begonnen toen ze de badkamer-spin in de stofzuigerslang had zien verdwijnen. In één oogwenk was het gebeurd. Als een omgekeerd orgasme dat niet meer uit te stellen is.

Weg. Klaar.

Het was niet haar bedoeling geweest. Althans niet bewust. Hoewel ze de weken ervoor wel steeds met een schuin oog naar die ene hoek had gekeken. En zich herinnert hoe ze steeds opnieuw weer een huivering had proberen te onderdrukken.

‘Spinnen zijn goed, spinnen zijn nuttig.’
Het mantra had niet mogen baten. Zelfs het zinnetje ‘Spinnen eten andere spinnen’ uit het artikel Spinnen in huis. Vriend of vijand? was niet opgewassen tegen de onderdrukte angst waarmee ze die ochtend met de stofzuiger de badkamer trotseerde.

Het was niet haar bedoeling geweest. Ze was er zelfs een beetje van geschrokken. Zo snel, zo onomkeerbaar. Zou de spin dat zelf ook hebben geweten? Toen hij in een fractie van een seconde met de snelheid van het licht door een donker wormgat getrokken werd en gelanceerd tussen de verloren broodkruimels en kluwen haren? Zou hij het weten?

Zou hij nog leven?

De vraag liet haar niet meer los.
Als een web dat zich steeds strakker om je lijf wikkelt.
Eerst denk je: wat kan zo’n dun draadje nou met mij doen? Totdat je erachter komt dat vele dunne draadjes samen sterker zijn dan alle smoesjes om het knagende schuldgevoel te temperen.

Er viel niets meer te temperen. Gebeurd is gebeurd en gedane zaken nemen geen keer. Maar één ding wist ze wel: Van nu af aan zou ze zélf verantwoordelijkheid nemen voor haar acties en de gevolgen ervan onder ogen zien. De badkamer-spin was het keerpunt geweest en had haar ogen geopend.

Ze nam een schoonmaker in dienst.

Keten

‘Ik kan niet wachten tot we weer kunnen keten!’

Er is maar één zestigplusser waarbij ik het woord ‘keten’ zo graag uit de mond hoor komen als bij haar. En er is maar één zestigplusser die er zonder gêne mee weg kan komen door mij midden in de supermarkt te begroeten met een even gemeend ‘Haaa wijffieeee!’

Corona of geen corona. Supermarktuitje of theaterbezoek. Iedere dag is petticoat-dag en een dag niet gekeet is een dag niet geleefd.

Vervelen? Oh nee! De afgelopen weken heeft ze geschreven. Alle theaterteksten voor ‘haar’ kinderen zijn af. ‘Oefenen oefenen oefenen, heb ik ze gezegd!’ Want zodra er weer gespeeld kan worden, wordt er weer gespeeld. Desnoods met een camera in plaats van een volle zaal.

De jeugd heeft de toekomst, maar ze houdt haar hart wel vast voor die toekomst. Zonder cultuur kunnen we niet leven, maar je moet er als jongere wel van kunnen leven. Om haar eigen boterham maakt ze zich geen zorgen, maar ze zal toch eens opgevolgd moeten worden?

‘Ik kan niet voor eeuwig blijven keten natuurlijk!’

Nee, dat kan niet. Maar ik zou willen dat voor sommige mensen een uitzondering zou worden gemaakt.

Hagelslag

In het pennenbakje op de eettafel ligt een briefje. ‘Leuke dingen doen lijstje’ staat erop geschreven.

Op bezoek bij oma.
Een dagje musea hoppen in Amsterdam (ein-de-lijk naar het nieuwe Rijks!)
Etentje organiseren voor de ouders.
Paar dagen naar Zeeland.

Een lijstje gemaakt in drukke ambitieuze tijden. In tijden waarin vrije tijd schaars en de weekenden al weken vooruit drukdrukdruk waren.
Het lijstje moest ervoor zorgen dat we in de waan van de dag de leuke dingen niet zouden vergeten. En met name niet moesten vergeten te plannen.

Want dat is het met leuke dingen; ze leggen het vaak af tegen de minder leuke dingen die op de een of andere manier meer noodzaak hebben om gedaan te worden. Hoe en door wie dat is besloten, dat mag Joost weten, maar ik heb zo mijn vermoedens dat dit een patroon is dat is gestart bij de vroege opvoeding.

Eerst een boterham met kaas, dán pas een boterham met hagelslag.
Eerst je kamer opruimen, dán pas met vrienden buitenspelen.
Eerst koppijn krijgen van je belastingaangifte, dán pas live een uitzending van Kopspijkers bijwonen.

Achter twee zaken van het lijstje staat een krul. Een teken dat ze al dan niet gedaan, gepland of geregeld waren.
In dit geval staat door die twee zelfde zaken ook een streep. Een teken dat ze ondanks de voorgenomen planning toch niet door konden gaan.

Eerst corona, dan leuke dingen doen.

Mag ik dan nu een boterham met hagelslag?