Het had zo mooi kunnen zijn. Met veelbelovende termen als ‘kickstart’, ‘journalistieke professionals’ en ‘verfrissende inzichten’.  Zelfs de term ‘contenthuis’, die  je – ondanks je ‘goed ontwikkeld gevoel voor tekst en taal’ – niet zo goed kon plaatsen (een huis met inhoud?), klonk als een plek waar je als pas afgestudeerde graag zou willen vertoeven. Immers, als een Koninklijk media bedrijf zich zelfs in het logo onderscheidt met een kroontje, dan moet het wel goed zijn toch?

Gehuld in rood pluche zag je het al helemaal voor je. Een uitdagende baan waar je aan de slag gaat met aansprekende onderwerpen en je wordt begeleid door een ervaren regisserend redacteur. Dat er gewerkt wordt in wisselende diensten maakt je niet uit. Als afgestudeerd HBO’er met een mooi journalistiek papiertje weet je dat dit erbij hoort. Je bent stressbestendig, proactief en beschikt over een goed analytisch vermogen. Kortom, de ideale kandidaat!

Totdat je erachter komt dat die ‘vacature’ royaal gevuld met gouden termen, bij een iets betere analytische blik niet meer blijkt te zijn dan een dun laagje bladgoud. Bedoeld om enthousiaste pas afgestudeerden naar een droombaan te lokken die niet meer dan een veredelde stage blijkt te zijn. Of, erger nog, om wanhopige jonge werklozen een mus voor te houden die al minstens een week dood op het dak ligt te rotten.

Want, hooggeachte Koninklijke BDU, hoe chique jullie naam ook mag klinken en hoe hard jullie ook mogen uitblinken in jullie vakgebieden; dit is natuurlijk verre van chique en blinkend. Want hoe, HOE, hebben jullie óóit kunnen bedenken dat je een starter voor 32 uur per week kan laten werken in ruil voor een salaris van 350 euro bruto(!) in de maand?! Is dat een foutje, of zijn jullie – om met de koninklijke woorden van onze Maxima te spreken – ‘gewoon een beetje dom’.

En natuurlijk, met mooie woorden kun je een hoop verbloemen. Daar zijn jullie als journalistieke professionals uiteraard experts in. Maar een volwaardige startersbaan als werkervaringsplek verkopen en deze als een bovenmaatse stage belonen? Dat kan natuurlijk niet hè. Dat begrijpen jullie zelf ook wel.

Kijk, dat vertrouwde bronnen jullie influisteren dat je met deze baan de’koninklijke kans’ krijgt om met 32 uur aan je CV te werken en tegelijkertijd voldoende tijd overhoudt om te solliciteren, dat is tot daar aan toe. Maar hebben die bronnen jullie ook verteld dat je van 350 euro per maand niet kan leven? Zelfs niet als daar nog reiskostenvergoeding bij komt. Kijk, leren moet we allemaal. Maar eten ook. En nee, dat hoeft echt niet met een gouden lepel. Maar zes maanden lang brood met pindakaas, daar wordt een mens ook niet productiever van.

En dat is natuurlijk wel wat jullie willen. Slimme jonge productieve mensen de royale ruimte bieden om in alle vrijheid hun frisse kennis met jullie te delen. En laat ze daarin vooral niet schromen! Wat is er immers fijner dan je eigen organisatie verder te ontwikkelen met de goede ideeën van een ander? Helemaal als die ander na 6 maanden toch weer weg is. Dat is een beetje als appeltjes van oranje uitpersen en de glaasjes sap alleen voor jezelf inschenken. Maar goed, daar ben je dan ook een koninklijke uitgever voor.

Dat de koninklijke lakeien ondertussen geconcentreerd sap uit pak drinken om in ieder geval nog iets van vitamines binnen te krijgen tussen alle wisselende diensten en die extra baan (want tja, de huur moet toch betaald) door, dat is natuurlijk niet jullie pakkie an. Net zoals het feit dat jullie op deze manier jullie eigen – al niet zo stabiele – sector  verder om zeep helpen. Maar goed, daar zullen jullie vast wel goed over hebben nagedacht.

Net zoals jullie hebben nagedacht over al die mooie termen.  En dat pluche en dat kroontje. Als dit echter de manier is waarop jullie troonsopvolging proberen te vinden, dan hoop ik dat al die jonge starters zo slim en analytisch zijn, dat ze daar nauwkeurig en proactief voor bedanken.