‘Ok, dat zijn dus echt overduidelijk Fransen.’
‘Weet je het zeker?’
‘Honderd procent. Kijk maar naar de licht chagrijnige, ietwat verveelde en verwaande blik. Fransen hebben, excusez le mot, altijd zo’n flair van dat het ze allemaal niet zoveel kan schelen.’
‘Ik vind Fransen altijd zo’n typisch volk dat op reis altijd wenst dat ze terug waren in Frankrijk. Daar is immers alles beter.’
‘En spreken ze Frans. Wat ik overigens echt een afknapper vind.’
‘Zoals bij die mooie jongen in het vliegtuig naast je?’
‘Oh ja, brrr! Ik snap best dat mensen het een mooie taal vinden, maar Franse mannen? Ik geloof dat ik dan nog liever een Duitser heb.’
‘Over Duitsers gesproken. Niet meteen kijken, maar rechts achter je, Duitse degelijkheid in beige broeken.’
‘Oh god ja! Ze zijn óf degelijk in fletse kleuren óf slonzig als in mislukte hippies waarbij de wens om er alternatief uit te zien vooral uitmondt in een look waar een zwerver jaloers op zou zijn geweest.’
‘Toch typisch hè, dat je ze er zo uitpikt.’
‘Zij zien aan ons vast ook meteen dat wij Nederlanders zijn.’
‘Dat is waar. Terwijl ik mijn afritsbroek en Teva sandalen nog wel thuis heb gelaten. En blond haar heb ik ook al niet.’
‘Ze zeggen dat Nederlanders lang zijn. Nou, ik geloof dat ik dan alsnog degradeer tot Duitser.’
‘Maar sowieso zijn we allemaal verschillend. Fransen zijn ook niet allemaal hetzelfde, Duitsers ook niet. En toch…je ziet het gewoon.’
‘Volgens Aziaten lijken wij Europeanen anders allemaal op elkaar.’
‘Moeten zij zeggen! Zie jij het verschil tussen een Japanner en een Chinees?’
‘Ja, een Japanner heeft altijd een camera bij.’
‘Om die Engelse meiden in te korte jurkjes te fotograferen zeker.’
‘Oh my….Als er één volk is dat je er op reis tijdens het uitgaan uitpikt…’
‘Nou, niet alleen tijdens het uitgaan hoor.’
‘Weet je wat ik na drie dagen Boedapest alleen nog steeds niet zie?’
‘Nou..’
‘Hoe de typische Hongaar er eigenlijk uitziet.’
‘Verrek! Nu je het zegt!’
‘Blond, donker, kort, lang…ik weet het gewoon echt niet.’
‘Ze zijn de goulash onder de Europeanen!’
‘Een kruising tussen degelijk Duits, ordi Russisch en…’
‘Onbekend Belgisch?’
‘Ja, wat die Belgen hier ineens allemaal doen is me ook een raadsel.’
‘Maar voordat je die hebt opgelost: kijk eerst maar even naar links. Italiaanse schoonheid in volle glorie.’
‘Italiaans? Nee joh! Dat is die Franse jongen die op de heenweg naast je zat!’
‘Nee, echt?’
‘Honderd procent.’
‘Merde!’

‘Wat ben je aan het doen?’
‘Mmm…niks.’
‘Je bent de boeken weer recht aan het leggen hè?’
‘Niet.’
‘Wel.’
‘Niet.’
‘Jawel, ik zag het.’
‘Nie..Ja, ok ok! Maar ik snap dan ook niet waarom waarom jij die boeken zo op één grote stapel schots en scheef neer kwakt op die tafel. Het is toch een kleine moeite om ze even over twee gelijke stapels te verdelen en netjes recht te leggen?’
‘En dan het liefst van groot naar klein?’
‘Nou, als het even kan wel ja.’
‘En als het niet kan?’
‘Hoezo?’
‘Neuh, niks.’
‘Ja ja, vast. Ik weet heus wel dat je mij een tikje autistisch vind, maar ik kan gewoon niet begrijpen hoe jij sommige dingen gewoon níet kunt zien!’
‘Zoals wat?’
‘Nou, zoals jij je afwas op het aanrecht zet bijvoorbeeld.’
‘Wat is daar mis mee dan?’
‘Wat is daar mis mee?! Alles! Iedere ochtend opnieuw sta ik jouw compositie van zwervende vaatstukken verdeeld over het gehele aanrecht op te stapelen, zodat er aan het einde van de dag in ieder geval nog iets van ruimte is om eten klaar te maken.’
‘Nou ja. Ik ruim altijd alles netjes op!’
‘Niet waar.’
‘Je bedoelt: Niet waar volgens jouw manier.’
‘Das toevallig anders wel de meest efficiënte manier.’
‘Sinds wanneer is bordjes voor de afwas op grootte sorteren efficiënt?’
‘Nou, sinds ik dat zeg.’
‘…’
‘Ja, sorry. Ik vind dat gewoon fijn. Ik word er gewoon blij van als het allemaal zo netjes opgeruimd staat.’
‘Nou, gelukkig maar. Heb ik in ieder geval een blije autist in huis.’
‘Als je het netjes opstapelt wel ja.’
‘Wees maar niet bang. Ik zal mijn leven als vuile vaatkunstenaar beteren.’
‘Fijn! Enne…zou je me in dat geval nog één klein plezier kunnen doen?’
‘Wat dan?’
‘Even dat theekopje een kwart slag draaien ?’
‘Zodat het label netjes naar voren staat?’
‘Ja. Dank je.’